Dreigsamenleving

raadsleden

Beste wie dit leest,

Lodewijk heeft er tabak van. Al dat gescheld op social media, de verwensingen, de beledigingen, het verwijzen naar zijn Joodse afkomst, de woordspelingen met zijn naam. Dus besloot hij te reageren. Met humor. En al snel bleek: hij is de enige niet.

Ruim 600 gemeenteraadsleden overwegen ermee te stoppen of zich niet herkiesbaar te stellen bij volgende volksraadplegingen! De reden: gescheld op social media, beledigingen, bedreigingen, doodsverwensingen en ander fraais. En niet alleen aan jou, ook aan je vrouw, je kinderen, je familie… Dus word je voorzichtig met je uitspraken. En je stemgedrag. Geef je feitelijk toe aan de dreigementen. Laf? Waarom? Kun je je gezin zoiets aandoen? Ben je dáárvoor raadslid geworden?

Ook hier werd natuurlijk stevig op gereaguurd. Op nieuwsfora en social media. De meesten wijzen dit verbale geweld af. Maar, opvallend, niet zelden werd het gescheld en gedreig vergoelijkt, tenminste als het tegen politici gericht was! Dat hoort erbij, volgens sommigen. If you can’t stand the heat, stay out of the kitchen. Bovendien, al die raadsleden zitten daar maar lekker op dat pluche, strijken riante vergoedingen op, luisteren niet naar “het volk” en corruptie en nepotisme vieren hoogtij, zo vinden sommigen. Geen wonder dat “het volk” dan zijn machteloze woede op deze wijze uit. Of, zoals een reageerder stelde: “Ik heb geen begrip voor die bedreigingen, maar ik begrijp het wel!”

Nu zitten raadsleden bepaald niet op ‘het pluche’, ze regeren immers niet. De vergoedingen zijn, zeker in kleine plaatsen, bepaald niet genoeg om je baan voor op te zeggen. Of u moet een paar honderd euro bruto (!) per uur al tot het ongegeneerd graaien willen rekenen. Voor het geld hoef je het dus niet te doen en het kost je gemiddeld toch zo’n 10 à 15 uur per week. Opnieuw: kleine plaats, anders red je het daar niet mee. “Er wordt niet naar ons geluisterd” wordt vaak verward met “We krijgen ons zin niet” en “Vrijheid van meningsuiting” met “niet worden tegengesproken.” Vriendjespolitiek, corruptie, het zal best eens voorkomen. Maar het is niet al wat de klok slaat.

Ik heb het aan den lijve ondervonden. Ik was 3 jaar lang voorzitter van de Vereniging van Eigenaren van het appartementencomplex waar ik woonde. Beetje tegen wil en dank, maar er waren problemen. Men vond mij wel geschikt om daar wat aan te doen. Toen de ergste narigheid was opgelost begon het gesodemieter. Dreigtelefoontjes, beschuldigingen van eigenbelang en bevoordeling, boze mensen aan de deur, verwensingen, auto bekrast. En dat was 20 jaar geleden…

De samenleving is intussen verder verruwd, de lontjes stukken korter, de kloof door polarisatie breder, de drempel naar verbaal of zelfs fysiek geweld stukken lager. Zo dreigt ons (overigens verre van volmaakte) democratisch bestel af te glijden naar een stelsel, waarbij de grootste bekken gelijk krijgen. De discussie gaat allang niet meer over de inhoud, maar wie het hardste kan schreeuwen. Voor hard blèren hoef je immers niet te weten waar de klepel hangt? Is dat de samenleving die we willen? Ik in elk geval niet!

Advertenties

Een gedachte over “Dreigsamenleving

  1. Kleine kinderen hebben vaak niet door wat zij aanrichten met hun ondoordachte opmerkingen.
    Bij volwassenen geeft de meest domme opmerking nu veel, heel veel publiciteit.

    Hoe moet dat worden als de kinderen van nu groot zijn ???

    Bezorgde groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s