Les Pays Bas: deux points.

train

Foto: Eurovision

Beste wie dit leest,

Het Eurovisie Songfestival. Ik heb er niks mee, behoor ook kennelijk niet tot de doelgroep. Maar van de week trok iets toch even mijn aandacht. En niet alleen die van mij.

Tijdens de eerste repetitie had de dame die onze eer dit jaar mag proberen hoog te houden, Trijntje Oosterhuis, de jurk aan die ze ook geacht wordt te dragen tijdens de (halve) finale. Een zwarte jurk met een diepe ‘scheur’ recht van voren, waardoor zij letterlijk een decolleté heeft waarvan je hoogtevrees zou krijgen. Zodoende werd die eerste repetitie eigenlijk een repetietie. En daar vielen nogal wat mensen over.

Reacties als “hilarisch”, “smakeloos” en “zet je borsten maar in de uitverkoop” klonken in de media. Maar wat dat betreft, is men de Poolse inzending van verleden jaar alweer vergeten? Met die rondborstige dames in het decor? In die jurkjes waar hun sieraden nog net niet uit floepten. Plus die tamelijk rolbevestigende tekst over de bekoorlijkheden van Slavische meisjes. Althans, dat stond in de vertaling, dus ik ga er maar vanuit dat dat klopt, want mijn Pools is nogal roestig.

Er wordt geklaagd dat het visuele tegenwoordig belangrijker is dan het liedje. Joh, echt? Ik herinner mij een groepje Finse hardrockers, als monsters uitgedost. Een vrouw met een baard is geen gimmick zeker? Over die Poolse meisjes had ik het al gehad. Dan was daar járen geleden het lesbische Russische duo TaTu, dat weken van tevoren aankondigde elkaar tijdens de finale uit te zullen kleden. Tot schrik van de regie, die aankondigde het beeld ‘op zwart’ te gooien als dat mocht gebeuren. ‘Visueel opvallen’ is dus de boodschap. Op zich logisch, anders kun je zo’n festival net zo goed op de radio afwerken. Ik kan mij overigens uit een ver verleden nog de ontzetting van Willem Duys (dacht ik) herinneren over een generale repetitie, waarbij de kleding van de finale ook gedragen moest worden. Dan was de verrassing van al die ‘prachtige robes’ bedorven. Dat nieuwtje is er nu nòg eerder af, maar ook toen was het visuele aspect niet bepaald onbelangrijk.

Dan waren er nog de mensen, die vonden dat Train-cha de jurk niet kon hebben. Net een rollade, schamperden sommigen. De buitenlandse pers lachte haar vierkant uit. Volgens de ontwerper zit er symboliek in Trijntjes kleding. Een rouwsluier en een verscheurd hart. Het verwerken van een verbroken relatie lijkt op rouwverwerking. Het resultaat: een rouwjurk, maar wel met een duizelingwekkend decoleté. Vocaal gezien hoeft Trijntje haar borsten niet in de strijd te gooien. Maar voorlopig is háár repetitie wel het best bekeken op YouTube….

Gooit Trijn hoge ogen met ‘Walk Along?’ Geen idee. Zoja, was het dan de stem of toch de voorgevel van de zangeres? Of beide? Naar mijn bescheiden mening kan ze die jurk best hebben. Ik hou wel van een dame met rondingen. En misschien krijgen we op die manier nog een Eurovisieversie van “nipplegate.” Scoort Trijntje toch mooi twee punten extra! Of ben ik nu weer typisch een man?

Advertenties

Een gedachte over “Les Pays Bas: deux points.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s