Rotweer in je hoofd

wolk

Beste wie dit leest,

Een week geleden overleed komiek en acteur Robin Williams. Hij kreeg mensen over de hele wereld aan het lachen, maar kon helaas zijn eigen demonen niet de baas. Zijn overlijden maakte een discussie los over depressie en zelfdoding.

Naast geschokte en verdrietige reacties, riep Williams’ zelfmoord ook veel kritiek op. Fox News bijvoorbeeld noemde hem laf en egoïstisch. Hij had de weg van de minste weerstand gevolgd. Voor een hoop mensen is een depressie iets is voor zwartkijkers. Aanstelleritis! “Niet zeuren, iedereen heeft weleens een rotdag.” Een depressie? Dat zien we op het weerbericht, dan komt er slecht weer. Nu heb ik zelf een jaar of drie, vier met dat bijltje ‘mogen’ hakken en dat van dat rotweer klopt. In je kop, welteverstaan.

Want depressie is een serieuze ziekte. Veel mensen kunnen (of willen) dat niet zien. Zolang je niet ligt te rillen van de koorts of de deur platloopt bij je huisarts mankeer je immers niks? Het is onzichtbaar. Ik heb zelf in die periode ‘gewoon’ door gewerkt. Thuis kwamen de muren op me af. Niet iedereen had in de gaten dat er iets loos was. Ik was doorgaans niet de vrolijkste, maar bleef wel functioneren. Ik had alleen nergens zin meer in. Liep voor mijn gevoel ook voortdurend tegen een betonnen muur. Uiteindelijk kwam ik er met veel moeite uit en tegenwoordig gaat het weer heel aardig, dank u. Meestal dan toch.

Er klinkt een stemmetje in je hoofd, dat je vertelt dat het leven zuigt en vooral dat dat ook zo blijft. Eerst heel stilletjes, het sluipt er langzaam in. Als je het merkt is het eigenlijk al te laat. Je komt in een neerwaartse, zichzelf versterkende spiraal. Doe je er niks aan, dan zal dat stemmetje winnen. En als iemand als Robin Williams, succesvol, beroemd, met de lach aan zijn kont, als zó iemand dat gevecht al verliest, wat voor kans maakt een gewone sterveling dan nog?

Ik heb er gelukkig nooit ècht over gedacht om de handdoek te gooien. Ik zocht en vond hulp. Won met veel moeite en met héél veel steun van mijn thuisfront een loodzwaar gevecht. Of zelfmoord de makkelijkste weg is? Je moet een oeroud, oersterk overlevingsinstinct overwinnen. Ook dàt vergt kracht en doorzettingsvermogen. Egoïstisch? Eerder een daad van (vermeend) altruïsme. “Ze zijn beter af zonder mij, laat ik ze een lol doen.” Je realiseert je eenvoudig niet hoeveel verdriet je veroorzaakt met die laatste, onomkeerbare stap.

In Nederland lijden bijna een miljoen mensen aan een stemmingsstoornis. Zijn dat allemaal aanstellers? Zullen zij eventuele zelfmoordplannen laten vallen omdat iemand ze egoïstisch en laf noemt? Zulke uitlatingen versterken eerder hun idee dat het niemand iets uitmaakt als ze uit het leven stappen. Depressie is veel erger dan ‘even in een dip zitten’. En het kan iedereen overkomen. Ook als je denkt van niet. Omdat de zon schijnt in je hoofd en je die naderende wolken niet op tijd ziet. Ik kan het weten. Het overkwam mij ook.

Advertenties

10 gedachtes over “Rotweer in je hoofd

  1. Mooi geschreven. Wat je aan de buitenkant niet kunt zien ….. denken heel veel mensen. heb jaren geleden ook met heel veel moeite mijn depressie overwonnen en moet nog regelmatig knokken om niet zwaarmoedig te worden maar met hulp van mijn naasten lukt het niet slecht. En zelfdoding vergt inderdaad veel doorzettingsvermogen, ik zou het niet kunnen denk ik.

    • Het is een gevecht waar nooit echt een eind aan komt, al weet ik nu de symptomen snel te herkennen. Daardoor zal ik niet snel meer afglijden naar een echte depressie. Dat is pure winst. Blijven vechten Hillechien!

  2. Heel mooi onder woorden gebracht, Evert! ‘Wat je niet ziet, is er niet’ en ‘het is allemaal maar aanstellerij’ zijn helaas al te vaak voorkomende reacties van mensen in de meritocratische en competitieve wereld waarin wij leven.
    Zelf zit ik door allerlei omstandigheden op dit moment ook verre van lekker in mijn vel en werk er met vallen en weer opstaan aan dat het ooit weer beter gaat worden.
    Heel erg bedankt voor je mooie bijdrage!

  3. Dag Evert, je hebt het zo goed verwoord, dat wat een depressie nu eigenlijk is, goed tot mij is doorgedrongen. Wel denk ik, dat de zin ‘En als iemand als Robin Williams, succesvol, beroemd, met de lach aan zijn kont, als zó iemand dat gevecht al verliest, wat voor kans maakt een gewone sterveling dan nog?’ niet op jou slaat. Jij bent toch geen gewone sterveling, jij bent uniek,net als Robin overigens en wij allemaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s