“Ik heb niets te verbergen”

Beste wie dit leest,

NRC kwam vorige week met een interessant nieuwtje: onze vrienden de Yankees luisteren ons al sinds 1946 systematisch af. Het Nederlandse volk was nog maar amper bekomen van de bevrijdingsfeesten of de volgende ‘bezetters’ dienden zich aan. Alleen gingen deze ietsje subtieler te werk dan hun voorgangers, die zij overigens zelf (zij het met meer dan flinke hulp van Canadezen, Britten, Polen, etc.) terug richting de Heimat hadden geschopt. Met een Marshall-plan werd vanaf 1947 onze economie en infrastructuur weer op poten gezet. Want hoe dankbaar mijn ouders en grootouders ook waren, één van de redenen dat de Amerikanen Europa hadden helpen bevrijden was het veilig stellen van een afzetmarkt. Een afzetmarkt die verloren zou zijn gegaan als Hitler Europa definitief had gezegevierd. En óók als het Rode Leger in zijn eentje héél Europa ‘bevrijd’ zou hebben. En die dreiging was na 1945 bepaald niet verdwenen, dus beter maar een buffertje aangelegd.

Enig opportunisme was de VS derhalve niet vreemd. Om meteen maar goed grip op de zaak te krijgen, kraakten de Amerikanen de encryptiecodes van diverse West-Europese regeringen en sloegen enthousiast aan het luistervinken. Althans, dat meldde NRC eind vorige week. Waarop andere bronnen weer berichtten dat dat geen nieuws was, want al bekend sinds de jaren ’80! En dat zijn dan je vrienden. Je zou haast zeggen: met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig.

Dit “afluisterschandaal-van-de-eeuw” wordt wat mij betreft pas weer nieuws als blijkt dat de diverse Amerikaanse inlichtingendiensten iets of iemand voor de verandering eens niet hebben afgeluisterd. Onder het mom van ‘het vrije Westen’ liggen we met zijn allen dus eigenlijk al een kleine 70 jaar aan een dikke ketting. Weliswaar was het allemaal niet zo openlijk als in het Oostblok, maar daarom niet minder reëel. Tòch was (en ben) ik ergens blij dat ik in dìt deel van de wereld ben opgegroeid en niet elders. Uit twee kwaden de minste kiezen, ook als ik eigenlijk niks te kiezen had.

Ik kwam zelf op de middelbare school (grofweg 2e helft jaren ’70) voor het eerst in aanraking met anti-Amerikaanse gevoelens. In die tijd waren studenten (en ook veel VWO-leerlingen) nog behoorlijk politiek bewust. En voornamelijk links. Veel van mijn klasgenoten ook dus. En de Sovjet Unie was misschien niet alles, maar van de Yanks moesten we het ook niet hebben, vonden zij. Ik was in die tijd niet bepaald politiek bewust, vond het meeste wat uit de States kwam prachtig en zocht er niet zoveel achter. Dat de neutronenbom een onding was snapte ik best, maar dat anderen liever een raket in de tuin hadden staan dan een Rus in de keuken kon ik me ook levendig voorstellen.

Grofweg 35 jaar later weer ik het niet meer. Politiek is wat mij betreft een smerig spelletje vol eigenbelang, dubbele agenda’s en gemarchandeer. Uw en mijn belangen zullen in veel gevallen ondergeschikt zijn, of zelfs compleet oninteressant. Er zullen best echte, oprechte politici zijn, maar juist dat oprechte maakt ze bij voorbaat kansloos. Net zo kansloos als onze privacy; onder de noemer ‘war on terror’ worden we allen ‘met de beste bedoelingen’ bespioneerd. Sommigen vinden dat best. “Ik heb niets te verbergen” hoor je dan, in de veronderstelling dat met al dat afluisteren uiteindelijk de echte “bad guys” in de kraag gevat zullen worden. Wat mij betreft heeft iederéén wel het nodige te verbergen en dat hoeft niets illegaals te zijn. Ik had hier eens een discussie over en mijn gesprekspartner kon zich dat niet voorstellen. Als ik iets te verbergen had, moest dat wel iets ‘slechts’ zijn… Ik geloof niet dat mijn pincode, hoeveel ik verdien en wat ik zoal in de echtelijke sponde doe (om maar 3 willekeurige voorbeelden te noemen) inderdaad slecht zijn, maar even zo goed gaat dit alles niemand ook maar éne fluit aan…

Voorlopig zullen de zogenaamde Snowden-documenten met grote regelmaat nog wel wat stof doen opwaaien. Intussen roept minister Timmermans dat men in de VS is doorgeslagen. “Need to know” is “nice to know” geworden, waarbij mogelijk andere inlichtingendiensten dankbaar hun graantjes meepikken. Toch wil de minister nieuwe spionage-spelregels. Maar of dat veel helpt… Want juist spionage is in het geheel niet aan regels gebonden. Of heb ik nou teveel naar James Bond gekeken?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s