Goed gedrag wordt bestraft!

Platzak

Beste wie dit leest,

Ik ben 50 en ik ben nog van de generatie die, in de meeste gevallen, heeft geleerd: eerst sparen, dan kopen. Ik heb dat ook aan mijn dochter geleerd en dat lijkt aan te slaan. Enerzijds zeg ik: “Gelukkig, een wijze les, die zij ook oppakt. We moeten zorgen voor de dag van morgen.” Indachtig de fabel van de krekel en de mier probeer ik waar mogelijk te zorgen voor een appeltje voor de dorst. De toekomst is immers onzeker. Handig als je dan over pegulanten beschikt om te repareren of te vervangen en, toegegeven, af en toe leuke dingen te doen. Al schijnt ‘leuke dingen doen’ in deze crisistijd een beetje een vieze opmerking te gaan worden.

Maar ik stop ermee. Waarom zou ik nog proberen wat geld weg te zetten voor het geval dat? Of voor mijn oude dag? Alleen al het feit dat ik dat nog kàn maakt mij in deze financieel onzekere tijden al verdacht! Want, toegegeven, heel veel mensen hebben aan het eind van hun inkomen nog een stuk maand over. Eigenlijk heb ik dus geen reden tot klagen. En begrijp me goed, klagen wil ik ook niet.

Maar ondanks dat zie ik dat in toenemende mate mensen, die met het oog op hun toekomst wat geld opzij hebben gezet, ja, zich daar zelfs bewust dingen voor ontzegd hebben, gestraft worden voor hun spaarzaamheid. Dat geld moeten ze maar inleveren, wordt er gezegd. Als je ‘vermogend’ bent (en dat ben je kennelijk al als je 20.000 euries spaargeld hebt) krijg je te maken met een sterk verhoogde eigen bijdrage AWBZ. Heb je de pech in een zorginstelling te belanden, dan moet je dat goeddeels zelf betalen. Zelfs als dat geld vast zit in een eigen huis. “Terecht!”, hoor ik sommigen zeggen, “waarom moet de gemeenschap daarvoor bloeden?”. Maar degene die géén geld heeft en in een zorginstelling terecht komt?

Al jarenlang worden de aanvullende pensioenen niet geïndexeerd, niet omdat er te weinig geld in de pensioenkas is, maar omdat de pensioenfondsen door de opgelegde rekenregels daartoe gedwongen worden. Nu worden die pensioenen zelfs verlaagd. En ik zie het al gebeuren dat eenieder, die het geluk heeft een aanvullend pensioen te hebben, minder of geheel geen AOW gaat beuren. Je hebt immers zelf gespaard? Dan heb je toch geen AOW meer nodig? “Overdreven” zegt u? De eerste plannen in die richting liggen er al..

Nogmaals, ik wil niet klagen, ik voel mezelf nog helemaal niet oud en met pensioen mag ik de komende 17 jaar toch nog niet. En of ik het daarna wel mag/kan, moet ik nog maar afwachten. Maar de ouderen van nu zien hun inkomen afnemen; hun pensioenen worden gekort, hebben ze dankzij jaren hard sparen een leuk spaarpotje opgebouwd, dan dreigt dat te worden afgepakt. Eet het maar op. En veel mogelijkheden om zich te verzetten hebben ze niet: ze kunnen niet staken, het is onwaarschijnlijk dat ze ineens massaal het Binnenhof bezetten en door veel jongeren worden ze gezien als de generatie die alles ‘lekker’ heeft opgemaakt, zodat er voor diezelfde jongeren niets meer overblijft.

Twee dingen: allereerst wordt er een samenleving gecreëerd die bevolkingsgroepen tegen elkaar opzet: oud tegen jong, rijk tegen arm, gezond tegen ziek en ga zo maar door. Waarbij de ene groep de andere verwijt de boel te hebben opgevreten. Of niet (meer) productief te zijn. Of teveel op ‘instant satisfaction’ te jagen. Of teveel te kosten. Of te ‘graaien’. Goed, toegegeven, er wordt beslist gegraaid en door sommigen op het schaamteloze af, maar ik hoor nu al mensen roepen, dat iedereen met meer dan een modaal inkomen (35K bruto ongeveer) teveel verdient en dus tot de categorie ‘rijken en graaiers’ behoort. Noem mij paranoïde, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er (bewust?) een samenleving gecreëerd wordt die niet op solidariteit, maar op jaloezie, afgunst en naijver gebaseerd is. “Wie meer heeft dan ik, deugt niet en zou dat moeten inleveren”.

Ten tweede: ik vraag mij hard af of ik nog wel zo spaarzaam moet zijn. Ik raak het namelijk toch kwijt, als het zover is. Dan mag ik overal zelf voor gaan betalen, terwijl iemand die niet gespaard heeft, diezelfde voorzieningen gratis en voor nop krijgt. En of diegene nou niet heeft gespaard omdat hij of zij dat simpelweg niet kòn, of omdat diegene geen geld meer heeft omdat hij of zij daar lekker van heeft geleefd, laat ik even in het midden. Maar wie of wat belet me om het er zelf ook maar eens lekker van te nemen? Niet netjes, zegt u? Och, als ik dat doe, stimuleer ik de economie. En bovendien, als spaarzaamheid gestraft wordt, kan ik het me levendig voorstellen. Niemand vindt het toch leuk om te worden gestraft? Zeker niet als je je júist dacht goed te gedragen.

Begrijpt u mij niet verkeerd: ik besef best dat “de sterkste schouders de zwaarste lasten moeten dragen.” Ik gun iedereen van ganser harte zijn/haar toekomst en een leven waarin je je in elk geval nooit zorgen zou hoeven maken om je eerste levensbehoeften. Maar ik denk niet dat het uitknijpen van ‘rijke’ ouderen noch het tegen elkaar uitspelen van bevolkingsgroepen de weg is. Want dan kun je beter een krekel zijn dan een mier.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s