Goede voornemens en proefverlof.

Beste wie dit leest,

Het nieuwe jaar is weer begonnen. 2013. Nog de beste wensen overigens. De oliebollen zijn op, het vuurwerk verschoten, de gewonden verzorgd en de eerste moorden ook alweer gepleegd. Het is business as usual in Nederland, dus ik vermoed dat er van de goede voornemens niet veel terecht is gekomen. Goede voornemens. U weet wel, dat obligate gedoe aan het begin van het jaar waarin we onszelf allemaal beloven te stoppen met roken en/of drinken, meer te gaan bewegen en minder te snaaien (oftewel: afvallen). Dat zijn wel de meest voorkomende, schat ik zo. Meestal is iedereen dit dik binnen een week alweer vergeten en gaat alles weer zo zijn vertrouwde gangetje. Ik zie nu al niet echt meer een verschil met verleden jaar, dus is iedereen al weer aardig teruggevallen in zijn of haar oude gedrag, vermoed ik zo.

Ik had mezelf verleden jaar, hoewel ik dat dus nooit doe, ook iets voorgenomen en tot mijn eigen stomme verbazing heb ik me daar heel behoorlijk aan gehouden. Ik werd 50, dus ook ik moest het roer van mijn eigen leven maar eens in handen nemen. Het is een proces dat nog verder gaat, maar het ziet er veelbelovend uit, al zeg ik het zelf. Om diezelfde redenen heb ik voor dit jaar eigenlijk geen goede voornemens. Immers, de vorige loopt nog en het ziet er zo goed uit, dat ik me niet kan voorstellen dat een volgend voornemen weer zo mooi uitpakt. Stoppen op het hoogtepunt zeg maar, qua goede voornemens. Wel was ik van plan me wat minder op te winden over wat ik in het nieuws zie bij tijd en wijle (alhoewel, waar schrijf ik dan mijn blog nog over?), maar daar is dus na een goeie 3 dagen alweer een einde aan gekomen!

Want wat is er gebeurd? Op 3 januari ontsnapte er een TBS-er tijdens begeleid verlof. Doorgaans is dat redelijk groot nieuws. Niet omdat het zo vaak misgaat, want slechts in 0,1% van de gevallen neemt een TBS-er de benen. Maar àls het dan fout gaat, zijn het meestal wel meteen de zware gevallen. Kennelijk zijn de minder zware TBS-ers niet zo snel geneigd om het hazenpad te kiezen, geen idee. Ook dit was weer een zware jongen, zo bleek achteraf. Hij had zijn ‘bewaker’ nog niet het nakijken gegeven, of hij stond al in een juwelierswinkel in Rotterdam. Om die te beroven, wel te verstaan. De politie wist de onverlaat snel in de kraag te grijpen, omdat hij vast kwam te zitten in de sluis van de juwelier, dus liep het ditmaal nog redelijk goed af.

Al snel blijkt dat de 34-jarige TBS-er in kwestie een verleden vol geweld heeft, althans, dat meldt RTL Nieuws. Politie en justitie bevestigen noch ontkennen dit bericht. De man heeft in psychotische toestand in 2004 zijn vader al eens neergestoken en in 2007 zijn zus van het leven beroofd door haar 44(!) keer met een ijspriem te steken en haar zoontje verwond. Gevangenisstraf zou niet baten, want deze meneer is compleet ontoerekeningsvatbaar. TBS dus. Ja, er zijn zo van die figuren die zó volkomen van het paadje zijn, dat ze kennelijk geen enkel geweten hebben en totaal niet terugdeinzen voor vreselijk geweld.Dit was dus een zeer gewelddadig, gevaarlijk persoon. Niet iemand die je zomaar weer buiten laat rondwandelen, ook al is dat onder begeleiding, lijkt mij.

TBS-ers mogen, als ik het nieuws mag geloven, al dan niet begeleid op verlof ‘ter voorbereiding op een terugkeer in de maatschappij’. Resocialisatie. Maar mag ik mij dan hardop afvragen waarom zelfs maar wordt overwogen iemand met zo’n gewelddadig track record te laten terugkeren in de samenleving? Klaarblijkelijk heeft 5 jaar TBS niet heel veel uitgehaald, want de volgende ochtend stond hij al met een mes te zwaaien bij een juwelier. Het is dat hij moest wachten tot de zaak open ging, anders had hij misschien al een paar uur eerder binnen gestaan. Hoe is het toch mogelijk dat men kennelijk serieus denkt dat dit soort compleet ontspoorde figuren weer zou kunnen functioneren in een samenleving als de onze? Een samenleving die op zichzelf al complex is en wat mij betreft al jaren zodanig tekenen van afglijden vertoont, dat de zeephelling vroeger bij Spel Zonder Grenzen er niks bij is.

Ik heb er niet voor doorgeleerd, ben ook niet op de hoogte van de hele wetgeving rond TBS en zo en dat geef ik direct toe. Maar mag ik, als verontrust burger, van onze overheid verwachten dat deze zijn best doet de samenleving zoveel als mogelijk is te beschermen? Mag ik, als verontrust burger, dus van diezelfde overheid verlangen dat het hele TBS-beleid misschien maar eens serieus op de helling gaat? Omdat in sommige gevallen naar mijn bescheiden mening het gewoon het beste is om dit soort ongeleide projectielen dan maar niet in de samenleving te laten terugkeren, zowel voor die samenleving als misschien ook wel voor de persoon in kwestie? Ja, volgens mij mag ik dat!

Advertenties

Een gedachte over “Goede voornemens en proefverlof.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s