“Nothing to kill or die for”

john-lennonBeste wie dit leest,

Dit weekend was het 32 jaar geleden dat een van mijn muzikale helden uit het leven werd gerukt. En niet alleen een muzikale held, maar ook iemand wiens denkbeelden ik, zeker toen, heftig bewonderde: John Lennon.

Ik kan me het nieuws van de moord nog levendig herinneren. Ik was net 18 geworden, zat in de examenklas van het VWO en zou enkele dagen later met mijn klas een midweek naar Londen te vertrekken. Heftig onder de indruk was ik. Hoe kon zo’n Mark Chapman iemand die zo streefde naar vrede en geweldloosheid vermoorden? En dan nog wel met zulk grof geweld? De dagen in Londen waren voor mij op zijn zachtst gezegd apart. Enerzijds het schoolprogramma ter plaatse, waar ik met mijn kop niet bij was, al had dat niet alleen met de moord op Lennon te maken. Anderzijds gebruikte ik elke vrije minuut om krantenkiosken en tijdschriftenwinkels uit te vlooien. Vrijwel alle Engelse kranten brachten in de week na Lennon’s overlijden speciale edities of bijlages uit en die ik kocht alles wat ik kon vinden. Zelfs nu, 32 jaar, 3 verhuizingen en diverse opruimwoedes later, heb ik de meeste van die Engelse, maar ook Nederlandse bladen, bijlages en artikelen nog steeds in mijn bezit. Toegegeven, niet op de meest roemvolle plaats, want stof vergarend op een plank. Maar ik heb ze nog steeds en kan ze direct te voorschijn halen.

Beatles-fan ben ik vanaf mijn 12e en ik kan me niet voorstellen dat dat eerder ophoudt dan de dag dat ik zelf ga hemelen. Op een iets latere leeftijd begonnen sommige denkbeelden van John me ook aan te spreken en dat was inderdaad zo rond mijn 17e, 18e. Je gaat dan, zeker als VWO-leerling, toch wat meer nadenken over hoe je in het leven staat en wat je daar allemaal van vindt. Het was 1980, de tijd dat (aankomend) studenten vaak nog behoorlijk links waren. En op dat moment ging ik er ook nog vanuit dat ik na het VWO zou gaan studeren. Dat liep anders, maar daar gaat het nu niet om.

De tekst van “Imagine” spreekt mij tot op de dag van vandaag aan. Vaak verguisd, want naïef. Door de Amerikaanse overheid vaak gezien als ‘communistisch’ en dat maakte Lennon, die graag in Amerika wilde wonen, uiterst verdacht. Immers, de Koude Oorlog woedde nog steeds en de kernwapenarsenalen groeiden, in tegenstelling tot de bomen, de hemel in. Aan beide zijden van het IJzeren Gordijn. Maar waarom zou je het niet gewoon mogen doen? Even je ogen dicht en je proberen voor te stellen dat er een wereld is zonder bezit, religie, landen? Precies die zaken waarom mensen elkaar al eeuwenlang naar de strot vliegen. “Nothing to kill or die for”. Realistisch? Nee, natuurlijk niet. Dat is “Star Trek” ook niet, zolang het bestaan van intelligent buitenaards leven niet is aangetoond en daar zeurt ook niemand over. Maar stel het je gewoon eens voor.

Geen landen, dat betekent geen territoriale drift, geen nationalisme, geen “Denk erom, je bent een Nederlander/Turk/Marokkaan/Antilliaan/Rotterdammer/Fiji-Eilander etc, dus je laat je door die anderen niks zeggen!” Geen religie, dus geen noodzaak meer om de ongelovigen naar de hel te wensen dan wel te jagen. Geen bezit, dus geen noodzaak meer om te stelen, te liegen en bedriegen. Met of zonder geweld. Geen machtsspelletjes meer.. Mooi toch? Maakt dat de mens dan tot een beter, geweldlozer wezen? Vast niet. Lennon laat genoeg zaken onbenoemd die tot heftige conflicten kunnen leiden. Hij verwijdert echter wel een aantal kapstokken, waaraan mensen de legitimering voor het gebruik van geweld aan ophangen. En da’s best leuk om eens over na te denken, twee weken voor het feest van Vrede op Aarde etc.

Overigens doet de moord op John Lennon, 32 jaar na dato, zo langzamerhand nog iets anders met mij: het maakt mij bewust van mijn eigen sterfelijkheid. Ik herinner me dat bericht namelijk als de dag van gisteren. En tel die 32 jaar nu eens bij mijn huidige leeftijd op, dan ben ik…. 82. Als ik tijd van leven heb. En als die 32 jaar net zo hard gaan als de 32 jaren die verstreken tussen dat fatale bericht en vandaag, dan realiseer ik me dat ik echt nog een hoop uit het leven kan en wil halen. “De tijd gaat snel, gebruik haar wel!” staat op de de toren van de Amsterdamse Koopmansbeurs. Ga ik doen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s